Graag deel ik met jullie mijn ervaring vanuit een quantum hypnose sessie die ik gisteren onderging. Tijdens mijn opleiding wordt er uiteraard gevraagd om veel te oefenen op elkaar. Dit was 1 van onze oefensessies.
Ik noem hem graag: “ 1 jaar later bleek achteraf 1 dag later.”
8/9/’23
Op voorhand spraken we af dat mijn buddy/oefenpartner het script ‘1 jaar later’ op me zou toepassen. Een script waarin je jezelf ziet, 1 jaar later. Vol verwachting van mooie beelden van mezelf in evolutie sprong ik in overgave mee de sessie in. Maar wat je moet weten is dat het niet altijd loopt zoals je zou verwachten…
In het script komt er een draak aan bod, een mooie rode draak met roze ogen. Het was ook een mooie draak, met super lange wimpers en een kwispelende staart. We gingen samen op reis en dat maakte mijn draak erg enthousiast.
Moeiteloos gingen we reizen doorheen tijd en ruimte en landden we op het gewenste moment.
Opmerkelijk aan deze sessie was dat mijn lichaam al heel snel begon te bewegen, dat de samensmelting met mijn quantumzelf gebeurde alvorens het in het script aan bod kwam. (veel oefening baart kunst en dan gaat het sneller dan het script 
) Op dat moment wist ik al dat het een speciale sessie zou worden. Ik kreeg ook een hartexpansie van mijn quantumzelf, heerlijk dat gevoel!
Oké, reizend doorheen portalen kwamen we uit op het punt dat ik moest zien. We landden samen in een voor mij aanvoelend als een oorlogsgebied. Ik begreep het niet. Ik zag zoveel ravage, zoveel stof, zoveel oplaaiend zand. Waarom deze beelden? Mijn buddy heeft mij ontzettend goed begeleid want ik reageerde er fysiek op. Mijn ademhaling versnelde, ik moest dit precies doorademen of zo. Ik voelde al de emoties , al het verdriet … Ik voelde instant dat hier heel veel mensen waren heengegaan. Echt heel veel. Dat gevoel was overweldigend voor mij. Mijn buddy begeleidde me met ademhalingsoefeningen totdat ik terug op een rustpunt kwam.
Vanaf dat moment wist ik instant wat ik moest doen, het werd me als het ware ingefluisterd. Open een portaal naar het witte licht. Het ging vanzelf, dat witte portaal kwam er moeiteloos. Wat daarop volgde was dat er honderden mensen doorheen dat portaal wandelden richting het licht. Hoe mooi en aangrijpend tegelijk was dit moment? Deze zielen waren op de dool, door het abrupt uit het leven genomen geweest te zijn. Ze bevonden zich tussen twee werelden in.
Verder in het script maken we doorgaans contact met het quantumzelf om vragen te stellen. Dit werd ons heel duidelijk gemaakt dat we hier niets over mochten weten. Bijvoorbeeld de vraag: quantumzelf mag Tamara weten welke beelden ze net zag? Nee, was het antwoord klaar en duidelijk. En op alle volgende vragen kwam ditzelfde antwoord. Je mag het niet weten, doorvragen, opzoeken, niets. Je hebt gedaan wat we van je verwacht hadden en zijn je hier ontzettend dankbaar voor.
Deze dankbaarheid werd extra benadrukt wanneer ik na de sessie ging gronden met mijn blote voetjes in mijn tuin. Deze lag werkelijk bedolven met witte veertjes. Abnormaal veel!
9/9/’23
Maar nu komt het strafste van het verhaal…Vandaag zag ik de beelden die ik gisteren zag exact opnieuw op social media. De aardbevingen in Marokko. Over een flashback gesproken, dat doet iets met je. Wanneer je ziet wat er je gisteren getoond werd onder hypnose. Dat was het, dat had ik gezien. Alvorens het gebeurd was. Nu begrijp ik ook waarom we er niets meer over mochten weten.
1 jaar later was dus 1 dag later…. Ja je krijgt in quantum hypnose enkel en alleen wat je aan kan en het neemt vaak een totaal andere wending dan dat je verwacht.
Ik voel me achteraf heel dankbaar dat ik dit mocht doen en voel uiteraard veel medeleven voor de personen die bij deze ramp hun geliefden verloren.
Je vraagt jezelf misschien af hoe ik deze mensen naar het licht kon brengen alvorens de aardbeving gebeurd was? Wel in quantum bestaat er geen tijd, geen verleden, geen toekomst. Alles is nu. Moeilijk om uit te leggen en te begrijpen. Je kan reizen naar de toekomst, naar het verleden en het helen in het nu. Heel krachtig.
Wel, wat ik gisteren gedaan heb voelt voor mij als een deel van mijn missie. Ik hoop nog vele zieltjes op deze manier te kunnen helpen. 
Atarah-heling 